Oma

Ik had echt een twee heel lieve oma’s , grote en kleine oma noemde ik ze toen ik klein was. Eentje was echt een klein vrouwtje die ergens tot net boven mijn navel reikte en de andere was 1.82 of zo , das best lang voor een oma.

Oma, grote oma,  had één voor één kousen , zo noemde ik dat als kind. (jarretelpanty’s) en dat vond ik fascinerend want dat had mijn moeder nooit aan. Ik zat er ook altijd met mijn neus bovenop als ik toevallig een keer daar was of zij was mee met ons op vakantie en ging zich aankleden. Grote oma was lief, iemand die het altijd gezellig wilde hebben in haar gezin en met haar kinderen (7 stuks, 6 jongens en 1 meisje) . Ik heb mijn dochter naar haar vernoemd mijn bijna 18 jarige.

Toen ik 18 was ging ik op kamers op mezelf wonen , studentenhuis was geen mogelijkheid want nadat mijn pa er drie bezichtigd had , riep ie LUID mijn kind gaat niet in een zwijnenstal wonen en er wonen jongens ik ga toch zeker de kat niet op het spek binden (serieus dat riep ie) , dus ik kreeg een flat 200 meter van oma vandaan. Dat was een gouden zet , hij dacht natuurlijk zo kan mijn moeder mooi haar een beetje in de gaten houden, wat ze ook wel deed natuurlijk maar het was vooral een boel gezelligheid. Na school ging ik bijna elke dag naar oma, lekker theeleuten, even de dag doorspreken en ik kon werkelijk alles met haar bespreken, ze was ongelooflijk bij de tijd en vond niks gek. Wilde ik een keer niet naar school belde zij op en meldde me ziek, handig hoor zo’n oma ! Ik zat op Notenboom toen nog beginnende school,  heer en mevrouw Notenboom met paar lokalen en opleidingen , inmiddels uitgegroeid tot een grote school landelijk bekend. Oma die steunde me in alles en hielp me ook in alles.

Nooit te beroerd om me te helpen maar ook altijd erg eerlijk wel op een manier dat ik het ook aannam van haar.

Op een dag had ik via kennissen van mijn ouders die in professioneel voetbal zaten , hij was arts van een bekende Belgische voetbalclub , een voetballer leren kennen , een  Australiër (ja die schijnen ook te kunnen voetballen) . Die vond mij wel leuk en ik vond hem ook wel enigszins interessant maar leuk in de zin van gezellig keer mee te gaan stappen meer niet . Hij had het goede idee enkele weken na onze ontmoeting om me te komen opzoeken, zo totaal onverwacht stond ie voor mijn deur. Let wel ik was 18 en dacht wat moet ik daar nou mee? Ik moest gewoon naar school en wist me echt geen raad wat ik nou drie hele dagen met die kerel aan moest. Dus ik dumpte hem in de ochtend voor ik naar school ging bij oma alwaar hij werkelijk waar,  de hele dag op me wachtte….. Arme oma. Haar Engels was niet je van het maar ze had zich prima vermaakt met hem de hele dag en ik denk dat ie zowat een hele zelfgebakken cake naar binnen had gewerkt die dag bij haar. Dat was mijn oma …. Ze hielp me met alles, maakte niet uit wat ! Met die voetballer is het nooit wat geworden die was veel te opdringerig naar mijn idee, als je dag 2 over trouwen begint, ik werd al claustrofobisch van alleen het idee dat ik een vaste relatie zou hebben op mijn 18e dus die heb ik vriendelijk laten weten dat ik geen voetbalvrouw materiaal was .

Een-twee jaar later vertrok ik naar Parijs om daar te gaan studeren en wonen. Mijn Perzische kat Loulou die kon niet meteen mee want de eerste maand woonde ik in een hotel om daar vervolgens een appartement te vinden. Die maand paste oma op mijn kat. Op een dag kreeg ze een telefoontje hoe het met haar poesje ging . Zij dacht dat het een van mijn vrienden was die daar ook allemaal regelmatig over de vloer kwamen en antwoordde vrolijk , goed hoor. Ze kreeg meer vragen in de trant van “aai je haar vaak” en dat ging even door zo’n 4 minuten tot ze de vraag kreeg “word ie dan ook nat ?” Toen had oma door dat ze een hijger aan de lijn had en hing op, om mij vervolgens te bellen met dit hilarische verhaal en we echt in een deuk lagen.

Meerdere malen heeft ze me bezocht in Parijs, ik de jaren erna haar ook nog heel veel , 12 jaar later woonde ik in Nederland, zij heeft mijn kinderen mogen kennen en helaas overleed ze , dat doen oude mensen, ze overlijden. Ik heb haar Margriet kookboek wat ze me ooit gaf met een woordje voorin voor mij, dat boek is heilig , sleep het met elke verhuizing mee en ligt in de keuken zodat ik er soms nog eens in kan kijken en haar tekst lezen.

Ik mis haar nog steeds , bij tijd en wijlen , ze is nu al heel wat jaren niet meer bij ons maar ik heb onwijs goede, leuke, lieve herinneringen aan haar. En soms denk ik dat ze nog steeds soort van over me waakt , dat hoop ik althans.

Schermafbeelding 2016-02-20 om 11.57.25

 

 

 

6 thoughts on “Oma

  1. Wat heerlijk zo’n oma! Zo horen oma’s vooral te zijn, wel de lusten en niet teveel lasten. Ik had ook zo een oma en ik durf te zeggen, mijn moeder was voor al haar kleinkinderen ook een oma zoals oma’s horen te zijn!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s