Pubers

puberss pubers

 

 

 

 

 

 

 

 

Toen ik moeder werd was ik de meest grote moederkloek ever. Je mocht mijn draakjes net 3 minuten vasthouden voor een foto en dan vond ik het wel weer lang genoeg. Ik heb de eerste levensjaren van mijn kinderen doorgebracht zonder ooit een nacht van ze te gescheiden zijn geweest en dat zeker 9 jaar lang.

Ik ben door de kindertijd heen gefietst fluitje van een cent, ik vond het totaal niet zwaar, vond het zalig die kleintjes die je zag groeien , die woordjes leerden, je kon ze heerlijk knuffelen , ze roken naar de zwitsal , ze vonden je lief , ze wilden met je trouwen later en de kleren die je voor ze kocht vonden ze altijd prima.

En toen op een dag begon die pubertijd….en ik vind die pubertijd best zwaar. LOODZWAAR !!!

Misschien omdat ze zoetjes waren in hun kinderjaren dat ze nu dubbel en dwars puberen ik weet het niet maar ik vind die grote bekken , die fratsen die ze uithalen, die dingen die ze doen helemaal niet leuk ! Ik ben ineens een ouderwetse, strenge moeder die al helemaal geen verstand heeft van wat er leuk is qua kleding (waarom halen ze dan alles uit mijn kast en trekken het aan?) , niets begrijpt van jeugd en tijden dat ze naar bed moeten of thuis moeten komen, ik ben alleen maar hun leven aan het vergallen als ze een keer iets niet mogen of ze mopperen dat ze weer veel te vroeg thuis moeten zijn en al hun vrienden wel tot 3 uur ’s nachts weg mogen. Het sist, zucht, draait met ogen en gaat stampvoetend de trap op. En als ik zeg dat ze huiswerk moeten maken of leren dan zijn ze altijd allang klaar en heb ik er weer eens geen verstand van hoe of wat. Ze laten alles slingeren, kleden zich honderd keer per dag om en laten die kleren vervolgens ook weer daar liggen waar ze het uit hebben getrokken of gooien het schoon de wasmand in dan vouwt mama het wel weer op, het zweet/stinkt , maken ze een broodje heb ik een ontplofte keuken , glazen staan overal, schoenen liggen overal, en wat je op de trap legt om mee naar boven te nemen stappen ze gewoon overheen. En ze hangen, hangen in een stoel/bank/bed overal waar je maar kan hangen, hangen ze verveeld rond en zuchtend over hoe zwaar ze het hebben. En die mobiel zit aan hun lijf vastgeplakt , doet het altijd, ze turen hele dagen naar het schermpje, behalve als mama belt dan is ie altijd leeg of stond het geluid uit.

Ik wacht.

Ik wacht tot ze kinderen hebben, ga dan lekker op visite bij ze, maak een boterham laat alles lekker op aanrecht liggen , strooi overal mijn zooi rond, kruimel in de bank, eet en drink alles op wat er in de koelkast staat,  zet het hele huis op zijn kop en plof dan in de bank met vieze handen en zeg “ik verveel me” ondertussen op mijn mobiel kijkend en chattend met mijn vrienden en luister niet naar wat ze te vertellen hebben !

Zal ze krijgen die draken …..

 

puber

 

 

One thought on “Pubers

  1. Het is ook loodzwaar. Als ik álles van te voren had geweten dan weet ik niet of ik ooit kinderen zou willen. Dat hoor je alleen niet hardop te zeggen, want dan houd ik nu niet genoeg van ze. Dat is onzin, mss houd ik wel teveel van ze dat ik het gevoel heb zo enorm te falen af en toe….

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s