Floor volgens Sandra (gastblog)

MIjn lieve lieve dinnetje Sandra vind dat ik een totaal verkeerd beeld schets van mezelf hier. Dat komt natuurlijk omdat dit een soort van uitlaatklep is en er dus meestal alleen maar dingen op komen die me ergeren of die ik kwijt moet . Zij wilde ook eens een blogje maken over mij : over hoe zij mij ziet , nou ik heb in een deuk gelegen toen ik het las want herkenning en leuk om te zien hoe zij mij ziet , mijn dinnetje aan wie ik altijd alles kan vertellen, die bijna alles van me weet, die altijd luistert als ik er weer eens compleet doorheen zit en me altijd zegt als mensen me kwaad willen KRUIP ONDER JE STOLP ! (denkbeeldige stolp zodat het wel naar me toekomt maar het me niet kan raken)             San een ongelooflijke goede lieve soms vreemde vriendin, moeder van mijn oogappeltje A  , een geweldige kokkin, luisterend oor……en nog veel meer .

Ik zei net “ik vind het wel een heel positief stukje San” , en toen zei ze oh wil je dat ik er nog bijzet dat je super eigenwijs bent en altijd gelijk hebt? Uh ja San graag zei ik  fijn dat jij ook vind dat ik altijd gelijk heb ! En als bewijs wat foto’s van mijn kantoor, de bende is mijn kant zullen we maar zeggen maar ik weet precies waar alles ligt ! dat dan weer wel , en ja de kwark staat daar al een uur want in de ochtend eten is niet mijn sterke kant !

FLOOR VOLGENS SANDRA:

Wie is Floor?

Ja, dit keer geen blog van Floor maar over Floor. De trouwe lezers hier zijn gewend dat Floor hier eens in de zoveel tijd haar hart lucht, alles neerkwakt en weer verder gaat met haar veelste drukke leven (Ja Floor, jij bent echt te druk voor een normaal mens!). Dan krijg je als lezer(es) een mooi en leuk kijkje in de keuken…. Denk je.

Floor en ik hadden het laatst over haar imago, hoe ze overkomt op haar blog. Een heftige dame, die nooit om een avontuur verlegen zit, sterk en zelfverzekerd. Dat klopt natuurlijk maar ten dele want je bent op het internet wat je van jezelf wilt laten zien. Aan mij nu de mooie taak om de werkelijkheid over Floor te beschrijven. Mijn werkelijkheid is dat natuurlijk want er zijn zat mensen met een andere werkelijkheid, mensen die weer een heel ander beeld hebben. Het is wel opvallend hoeveel mensen deze dame denken te kennen maar ik verzeker je, als je haar in het wild ontmoet dan val je van je designhakken van verbazing.

Je zal het misschien niet verwachten maar Floor is verlegen!! Ja, echt! Of misschien is verlegen niet echt het goede woord maar een beetje mensenschuw is ze zeker. Bijzonder voor iemand met een winkel, of niet? Volgens mij gaat het haar steeds beter af om in de winkel te staan maar in het begin verschanste ze zich achter in de winkel achter haar PC. “Help een klant” straalde ze uit bij bijna iedereen die binnen kwam. Of je moet Frans zijn, dan verdwijnt die hele mensenvrees en gaat ze helemaal los. Iedere Franse klant wordt volgens mij vertroeteld en gekoesterd, als Floor 5 minuten Frans kan praten is haar hele dag helemaal goed. Als het over Frankrijk gaat begint ze te lachen en te stralen. Volgens mij is Floor een verdwaalde mediterraanse dame die per ongeluk in Nederland geboren werd, haar roots terugvond in Frankrijk en nu om onduidelijke reden op de Veluwe woont. Floor heeft het altijd koud, heeft pas om 8 uur ’s avonds zin in eten en is gek op wijn. Een echte Française dus.

Floor beweert vaak dat ze niet kan koken maar ze heeft me een keer bijna vermoord met een belachelijk lekkere en belachelijk grote maaltijd salade. Nou had ik dat eerlijk gezegd ook wel een beetje aan mezelf te danken. Ik had (met mijn grote mond) geroepen dat, als ik kwam eten, ik niet genoeg had aan een stukje kip met wat sla. Ik heb het bijna met een gescheurde maag moeten bekopen. Er werd mij namelijk een ongelofelijk lekkere salade met kip, geitenkaas en pijnboompitten geserveerd met brood en briljante (zelfgemaakte) pesto. Het was geweldig lekker en geweldig veel….. ik word er nog wel eens zwetend en gillend van wakker ’s nachts. Mijn maaltijdsaladenachtmerrie.

Floor is ook ontzettend eerlijk, tegen iedereen. Vrouwen hebben de neiging om achter alles een dubbele boodschap te horen en ook te geven. Floor niet, ze is zo eerlijk dat het bijna pijn doet en ook behoorlijk verhelderend is. Ik heb een keer gezien hoe ze in de winkel een jonge jongen fanatiek stond af te raden om een lessenaar te kopen. Het was, volgens haar, niks voor hem dus dan zegt ze dat ook. Menig ondernemer maakt het niet uit wat ze aan wie verkopen maar Floor wordt op zo’n moment niet geremd door enige ondernemers drift. Of toch wel? Deze jongen vertrok overigens uit de winkel met een klok die wel bij hem past en is nu een regelmatig terugkerende klant. Misschien zit het dus wel goed met die ondernemersdrift.

Aan Floor moet je niet vragen of je een dikke kont hebt, als je daadwerkelijk een dikke kont hebt. Dan krijg je namelijk gewoon antwoord. “waarom zal je de vraag stellen als je het antwoord niet wilt horen?” Misschien dat ze hierom nog wel eens botst met vrouwvolk om zich heen.

Voor iemand die van interieurdesign haar beroep heeft gemaakt is ze wel bijzonder weinig met de buitenkant bezig en dat is eigenlijk wel zo prettig. De eerste keer dat ze bij me thuis kwam was ik helemaal bezig met hoe ze mijn huis zou vinden maar ik geloof niet dat ze daar mee bezig is geweest. Wel is ze eindeloos bezig geweest met het knuffelen en entertainen van mijn mini-man. Of je huis eruit ziet volgens de laatste woontrends lijkt haar echt weinig te interesseren, maar als je vraagt wat ze er van vind, dan krijg je een eerlijk antwoord. Zo bleek mijn huis wel goedgekeurd te zijn maar mijn bed echt hilarisch klein te zijn. Ik vond het altijd wel gezellig zo’n klein bed, lekker knus. Floor zakte bijna door de stoel van het lachen en schetste mij het volgende beeld: “Jij ligt misschien wel lekker te slapen maar je man ligt zich met 1 hand angstvallig tegen de verwarming tegen te houden om te voorkomen dat hij uit bed valt” Heel eerlijk gezegd check ik dit stiekem als ik ’s nachts wakker wordt. Dan kijk ik of mijn wederhelft echt wel lekker ligt (en bedankt Floor).

Haar eigen huis is natuurlijk waanzinnig mooi maar ook hier viert de perfectie niet hoogtij. Iedereen die denkt dat alles bij Floor strak, netjes en over georganiseerd is zou eigenlijk eens een blik op haar bureau moeten werpen. Niks netjes aan, dat is echt net zo’n bende als bij iedere andere chaoot!

Een chaoot is misschien niet het goede woord maar absoluut een duizendpoot. Ik zou gek worden als ik zoveel ballen omhoog moest houden als Floor. Sterker nog, ik zou binnen 1 maand huilend in een dwangbuis in het gekkenhuis zitten. Laten we even tellen wat er allemaal gaande is in dat huis:

7 kinderen. Die staan overigens altijd en overal, in elk lijstje op 1. 3 kinderen die ze zelf op de wereld gezet en 4 kinderen waar ze alweer 7 jaar part-time voor zorgt. 3 van deze kinderen zitten echt midden in de pubertijd, 2 komen er (HEEL) langzaam een klein beetje uit en 2 staan op het punt om zich in de pubertijd te storten. Floor moppert hier wel altijd op haar pubers en zucht en steunt maar dat is maar schone schijn. Eigenlijk is het een moederkloek die als een pittbull over haar kuikens waakt. Iedereen die het idee had dat ze maar 1 vinger naar deze 7 kinderen kon uitsteken kan bevestigen dat het een slecht idee was. Kom niet aan haar kinderen, niet doen, slecht idee. Ook niet gaan afbranden, aan het huilen maken of bedreigen, allemaal een zeer slecht plan!

4 verschillende banen. En echt niet allemaal part-time hobby baantjes hoor. Nee we hebben het over een winkel die 42 uur per week open is. Hiernaast moeten er inkopen gedaan worden voor deze winkel (ik ben eens meegegaan, toch is dat anders dan relaxt shoppen. Is gewoon werken). De winkel moet ingericht worden, de voorraad moet bijgehouden worden, alles moet schoongehouden worden, alles moet geprijsd worden en o ja, en komen ook nog klanten… Vervolgens de webwinkel: Bestellingen inpakken, verwerken, voorraad bijhouden, inkopen doen. Ook moet die webshop onderhouden worden met foto’s, acties en nieuwsbrieven. Die webshop is overigens net overgegaan op een anders systeem, dat verloopt dan ook niet meteen zonder stress of zonder tegenslag. Dan is er nog het agentschap voor een buitenlands merk: Winkels benaderen, bellen, langs gaan. Demonstratie materiaal inpakken, uitpakken. En laten we de inrichtingsklussen niet vergeten. Floor zegt wel steeds dat ze het niet meer doet maar op miraculeuze wijze is er wel steeds druk mee.

3 honden. Honden die manden slopen als ze hun zin niet krijgen, op de meest onverwachtse momenten gaan kotsen en kakken. Een hond met grootheidswaanzin en daarom de grootste honden uitdaagt terwijl hij zelf het formaat van een groot konijn heeft. Een hond met een minderwaardigheidscomplex en daarom uit onzekerheid grote zwarte honden gaat opjagen en jennen en een hond die zich het best laat omschrijven met “ma flodder gereïncarneerd in een hond”. Deze 3 schatjes produceren overigens de meest wanstaltige luchten terwijl ze gezellig bij je komen liggen.

Echt ik word al moe van het opschrijven van deze lijst. Gelukkig hoeft ze het niet alleen te doen en heeft Floor een geweldige vent naast zich. Maar dan nog, voor 2 mensen is dit eigenlijk ook best veel.

Tja, en dan is er nog de (schijnbaar) eindeloze stroom vrouwen die een reden denken te hebben om Floor te belazeren, te beledigen en uit te foeteren. Vrouwen die haar soms wel maar meestal niet persoonlijk kennen en het nodig vinden om gal over haar uit te spugen. Ik noem Floor wel eens een shit-magnet want echt, het lijkt wel of ze het aantrekt. Een leverancier die het opeens op haar heupen krijgt, een zakenpartner die met de noorderzon vertrekt, een collega met kapsones. Is er iemand met issue’s? Floor trekt ze aan. Soms twijfel ik over mezelf… waarom zou ik een uitzondering zijn in deze vreemde verzameling vrouwen?

Ik heb eindeloos tegen Floor geroepen dat ze zich nergens wat van aan moet trekken, dat ze onder een denkbeeldige stolp moet kruipen om alles van zich af te laten glijden. Floor was namelijk nogal een mietje, of liever gezegd, enorm gevoelig. In de loop van de tijd is dit gelukkig wel veranderd en verbeterd. Ik zie hoe ze een beetje een olifantenhuid krijgt maar je kan je niet tegen alles wapenen. Wildvreemde vrouwen die anoniem op een blog wat roepen, dat komt echt niet meer binnen, daar lachen we om. Maar er zijn dingen waar geen vrouw onbewogen onder blijft. Mensen uit je persoonlijke kring, mensen die je vertrouwd, mensen die dichtbij staan die kunnen kwetsen. Jammer genoeg.

Gelukkig kan Floor lachen, heeft Floor humor. Het is een van de weinige mensen waar ik altijd lol mee heb, ook al valt er niks te lachen. Met Floor kom ik thuis met kramp in mijn kaken en buikpijn na een dag inkopen. Met Floor zet ik een compleet beautycentrum op stelten als we voor een voorlichting over een nieuw dieet komen. Met Floor kan ik dubbel liggen om haar en mijn ellende. Van Floor wordt mijn (zeer kieskeurige en selectieve) jongste zoon van 2 altijd vrolijk en visa-versa. Floor is gewoon een bijzondere dame, ik zou nog wel 10 blogs over haar kunnen schrijven en misschien doe ik dat nog wel eens.

Ze is gewoon een vrouw om heel erg van te houden. Maar niet verder vertellen hoor want straks gaat ze naast haar schoenen lopen!

16 thoughts on “Floor volgens Sandra (gastblog)

  1. Pingback: Life |

  2. Ik weet niet of je dit nog leest, want deze post is al een poosje gelden. Maar ook al ken ik je eigenlijk alleen maar van gezien hebben, de omschrijving past volgens mij helemaal bij je. En het grappige is dat ik meteen moest denken aan die keer dat ik je eens zag in Culemborg, en toen dacht ik echt “Is ze verlegen…” dus toch……
    Ook ik wens jullie nog een lange vriendschap. Liefs Lia

    Like

  3. Wat leuk om te lezen, mooi gezegd Sandra! Alleen….eh Floor, je moet jezelf toch niet voorstellen onder zo’n enge stolp? Die vervelende mensen moeten onder een stolp! Ik stel me in zulke gevallen voor dat ik een spiegel ben en dat die mensen dus zo tegen zichzelf staan te praten.

    Like

  4. Floor, en Sandra,

    Ik lig vaak gevouwen om hè blogs. Vaak zo spontaan en ook zo herkenbaar. Blijf vooral doen waar je goed in bent en waar je passie ligt.
    En als hè dan af en toe ons mee laat genieten in je belevenissen, graag.
    Hoop nog lang van je blogs te genieten en ik kijk uit naar de dag dat ik een keer in je winkel kom.

    Groetjes Monique

    Like

  5. Wat lief van Sandra dat ze jou zo tot je recht heeft doen komen. Je verdient het! Ik volg je blog al heel lang en af en toe reageer ik maar meestal lees ik alleen maar en voel verwondering en vooral bewondering over hoe jij in het leven staat. Je bent een prachtvrouw, zowel van binnen als van buiten! Ik heb je één keer in real life mogen ontmoeten. Je bood een zwarte kast aan, gratis af te halen voor de eerste die zou mailen en dat was ik haha. Onze zoon en schoondochter zouden gaan samenwonen en hadden natuurlijk niet veel te makken. Dus dit kwam goed uit 😉 Op een zonnige zaterdag gingen we bij jullie in Harderwijk de kast ophalen. Wat een lief en gastvrij stel! Je vroeg meteen wat we wilden drinken en ook kreeg toen ik de kans om je prachtige huis te bewonderen. En hierin herken ik ook het stukje van Sandra waarin ze schrijft over je verlegenheid. Ik voelde het op dat moment meer als ingetogen bescheidenheid. Op mijn oooooh’s en aaaaaah’s wat mooi wat mooi werd je steeds stiller haaha. Je stelde je heel bescheiden op in elk geval. Ik heb hier idd. een heel andere Floor meegemaakt dan ze in werkelijkheid misschien bij sommigen overkomt. Stil, rustig, lief, gul, gastvrij en bescheiden en helemaal niet zo chaotisch en druk als soms in de blogjes 😉 Ik vond het geweldig om ook deze kant van je mee te maken.
    Al maandenlang ben ik vreselijk nieuwsgierig naar je prachtige winkel. Zo dichtbij en toch nog niet geweest. We zijn bezig met een aanbouw van een nieuwe keuken dus ik denk dat ik zeker bij jou nog wel iets moois kan vinden voor m’n nieuwe keuken. Goede reden om eindelijk weer eens richting Harderwijk te gaan!
    Tot binnenkort dan maar!
    Groetjes, Annelies

    Like

  6. Leuke blog en leuke foto’s, maar ik schoot pas echt in de lach toen ik de pantoffels zag staan. Als hier weer eens gemopperd wordt over mijn rondslingerende pantoffels dan kan ik naar deze blog verwijzen…stylish verantwoord. 😉

    Like

  7. Ik word hier stiekem een beetje jaloers van: zo’n geweldige vriendin die zo vol lof over je schrijft. En ik weet dat het gewoon helemaal waar is!
    Ik geef je er nog een knuffel bij.

    Like

  8. Jeetje… waarschijnlijk schrijft er pas iemand zo verschrikkelijk lief over mij als ik dood ben…
    Ik vind het leuk je hierdoor een beetje meer te leren kennen.
    Groet Petra

    Like

  9. Ik ben blij met je Floor al jaren lees ik je blog en heb ongelooflijk veel bewondering voor!! Dus blijf aub schrijven!!!! Gr ineke

    Like

  10. Ik was nog niet klaar!!!!
    Na alles wat er is gebeurd ben ik je alleen maar meer gaan waarderen. Je eerlijkheid maar ook peptalks. Je humor. En zorgzaamheid.
    X

    Like

  11. Juist heerlijk die ‘op z’n Floors’ blogjes; gewoon neerknallen wat op dat moment in je bovenkamertje rondspookt onder het motto scherm vol – hoofd leeg en daarna weer verder de drukte in.

    Oh en Sandra, die 3 foto’s … tis goed dat mijn stoeltje leuningen heeft … daar waar iedereen haar best doet om een zo’n blogwaardig mogelijke foto te maken, zet jij er gewoon Floor i.r.l. op. Lekker nuchter, hou ik van!

    Like

  12. Echt die Floor en het is me ook een dametje ook he!!
    Heerlijk om te lezen hoe je beste vriendinnetjes een blog over jou schrijft en dat ondanks dat ik je niet persoonlijk ken wel veel dingen lees waar ik wel alles uit haalt wat Sandra over jou verteld en hoe ze het schrijft….geweldig…

    Ik denk dat je ook super blij met haar bent als vriendin en andersom….zulke dingen blijven koesteren en wat andere van je vinden, so be it!!!

    Enne dat bureautje kan je toch best wel effies opruimen Floor!!!! 😛

    Dikke kus vanuit een Nat Vlaardingen

    Caabje

    Like

  13. Wat leuk om dit allemaal te lezen ( wat een lieve vriendin die Sandra, koesteren samen onder jou stolpje, straks pakken ze haar nog af 🙂 ), nou lees ik op je eigen blogjes ook heerlijk tussen de regels door en begrijp ik heel goed dat je hier heerlijk je frustraties kwijt kunt.
    Ik vind het trouwens ook heel bewonderigswaardig dat je al die ballen in de lucht kunt houden, onuitputtelijke energie zou ik denken. Als ik de helft kan van wat jij doet dan ben ik al blij 🙂

    Like

  14. Wat lief van Sandra! Ik heb ‘Floor’ een keer meegemaakt tijdens een kerst-open-huis en ik ben al jaren volger van je blog.. Echt kennen doe ik je dus niet, maar toch herken ik je absoluut in de beschrijving van je vriendin!
    Gewoon lekker blijven bloggen op jouw manier, als dit je uitlaatklep is om je hectische leven vol te kunnen houden dan is het toch mooi dat dat kan??!!
    Ik wens jullie samen nog vele vriendschappelijke jaren, met veel lol :))))
    Groeten, Corine

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s